Moet je nou toch kijken..!

Weer thuis! Uitgerust, bruin, een kilo, een paar honderd foto's en herinneringen voor een heel leven erbij.

Want.wat.was.het.ge-wel-dig. Wat was het vliegen ook over de top gaaf! S'avonds rond half 7 zetten we de voeten op Turkse bodem. Met de bus naar het hotel gebracht om daar werkelijk van de ene verbazing in de andere te vallen.

Het uitzicht was net een sprookje. Zwembaden overal waar je maar keek en 10 keer struikelen en je lag op het strand. Dat was ook ons doel. Liggen. Vooral vèèl liggen :)

Om maar niks te hoeven missen gingen we er nog echt heel op tijd uit ook. Dat in tegenstelling tot erin, maar hè..we hadden de hele dag ook nog om te liggen ;)

We begonnen de dag met E T E N. En ik heb nog nooit mn leven niet zòveel eten bij elkaar gezien. En lèkker!

Daarna trokken we in zwemornaat langs strand en zwembaden.

We vonden ons lievelingsplekje. En oh.wat heb ik toch een hoop geweldige foto's. We werden op onze wenken bediend. Daar ging de man. Alles voor zn drie vrouwen :) De coctails waren om over naar huis te bellen.

Gut..alweer tijd om te eten. Echt zò vervelend ;) zò lekker!

We waren nog lang niet klaar met die zon. Wàt een weer, en wat hàdden we daar naar uitgekeken. En geen dank hoor dat ik het mee naar huis genomen heb :) S'avonds om 18.00 uur nog 32 graden.

We maakten twee keer een uitstapje. Dat we toch nog een beetje het idee hadden dat we ècht in Turkije zaten :) We maakten zaterdags met z'n tweeën een boottocht.

En de dinsdag erop pakten we met z'n drieeën de stadsbus die ons voor 1 euro naar Antalya bracht. Dat was al een belevenis op zich. Op de bazaar kocht ik voor alle drie mn jongens voetbalpakjes. En ik zag die glimmende bekkies al voor me. En nee..toen wilde ik nog niet eens direct naar huis. Wij glommen tenslotte ook van oor tot oor :)

Oh..en er moest uiteindelijk ook weer eens gegeten worden! En voor de lekkerste friet moet je dus ècht daar zijn! We lunchten en dineerden ermee. En ik kwam uiteindelijk maar 1 kilo aan. Ik zeg: nètjes hà!

En ze hadden ook TOETJES. Honderden tòetjes, en iedere avond ook gewoon wèèr andere! En toen was het moederdag. En wat we tòen zagen hè..àlles, maar dan ook àlles in of met hartjesvorm!
On-ge-lo-fe-lijk!

We hadden het zò goed. Zo ongelofelijk goed. Ook met z'n vieren en met elkaar. Ik kon al lezen en schrijven met d'r, maar nu dus ook 24 uur per dag op d'r lip zitten ;) Wat.hebben.we.ook.gelachen.zeg!

We kunnen het leven delen en bespreken. Lachen en huilen en alles wat er maar tussenin zit. Love you! Dat je mij vroeg mee te gaan.

Aan alles komt een eind. En we wilden stiekem helemaal nog niet naar huis. En we hadden het al over volgend jaar enzo ;)  Maar het vliegen was echt zò gaaf dat we daar wel weer zin in hadden.

En dat zit je op de terugweg te bedenken of de mannen er al dan niet zouden staan. Wij hadden niks gevraagd en zij hadden niks gezegd. En toen kwam het allermooiste op de vakantie na :) Ze stonden er allemaal. *zuchtvangeluk* En we vlogen elkaar weer in de armen en het was meer dan goed zo. Of zoals Manon twee dagen later zuchte..hou nou eens òp met kusjes geven! ;)

Lieve Hans, Hermpie en Jen. Dank voor alle vertrouwen en alle vriendschap! Dat we het nog maar vaak over mogen doen! <3 Love you.